life on mars: brunching with klingons

Zoals eerder gemeld is er een Amerikaanse versie gemaakt van de BBC serie Life On Mars. De serie gaat net als het origineel over een politiedetective die 30 jaar terug in de tijd terecht komt; in de Britse variant speelde dit zich af in Manchester, in de US versie in Los Angeles.

Inclusief "sluikreclame" voor iPod en JEEP

Sam in LA, 1972

Helaas is de serie niet direct geproduceerd door Boston Legal producer David E. Kelley, maar toch loopt er een bekende rondde acteur Colm Meaney, ook wel bekend als O'Brien uit diverse series van Star Trek. Verder loopt er net als in de Britse variant een aggressieve baas genaamd Gene Hunt rond (gespeeld door Colm Meaney), die echter niet -zoals in de Britse versie- veel autoriteit uitstraalt. Wat dat betreft was de casting in het origineel beter; een iele hoofdrolspeler (genaamd Sam Tyler) tegenover een grote (zowel mentaal als fysiek) hork als baas, waarbij Gene uiteindelijk Sam toch gelijk moet geven op veel vlakken. Ook wordt in het origineel de hoofdrol een stuk beter gespeeld; daar loopt Sam rond met de vraag 'wat doe ik hier' wat vooral veel vertwijfeling overbrengt; in de Amerikaanse remake loopt Sam eerst te schreeuwen 'haal me hier weg!' om 2 seconden later in een overdreven verslagenheid over te gaan.

De aflevering verloopt helaas nogal traag, hopelijk komt daar in de loop van het seizoen wat gang in. Wel grappig om te zien was de verwijzing van Colm Meaney naar zijn oude baan (in het echte leven): bij een vraag aan Sam of hij tijd heeft om een ondervraging bij te wonen, voegt hij toe "Do you wanna join? Or are you brunching with the Klingons?":

panoramafoto's

dertigers

Met dank aan mijn collega's vond ik donderdag deze kop uit De Pers op mijn bureau:

Blijkbaar staat me nog veel interessants te wachten.

30!

foto's!

De laatste dagen in de USA zaten we in Los Angeles, voor een bezoek aan Hollywood, de film Speed Racer en de Warner Bros studio's. In Las Vegas hebben we met 4 mensen zo'n 20 euro vergokt (met z'n allen, waarvan 5 euro met 2 drukken op 1 knop!).

De eerste dag in Las Vegas verbleven we overigens in een hotel, geregeld door onze Couchsurfer host Aaron. Dit bleek ongeveer de duurste kamer in het hotel te zijn, wat een grote schok was na het slapen in de afgelopen weken op bedden van 1.2m breed (met 2 man), 2 halve kussens of op een tapijt van maar liefst 6 millimeter dik.

Tussendoor zijn we ook nog even naar Flagstaff gereden, op de heenweg langs de Grand Canyon (die best groot is), op de terugweg langs een Waputki ten noorden van Flagstaff en door Sedona, waar nog meer mooie rotsen waren.

En toen... was de vakantie alweer om. 4 weken is te kort. Een impressie van de laatste dagen:

Van achter naar voor: Wouter, Kirsten, Joeri, op rocky Venice Beach in Los Angeles


De Walk of Fame Star van Gene Roddenberry in Hollywood, LA


Joeri op Venice Beach in Los Angeles


Fotorealistische billboards van 100m hoog in LA


Racewagens te huur.


Ik slaap wat bij, op 1 van de 'bewegende trottoirs' in Las Vegas


Kirsten vs Grand Canyon


Waterballet voor het casino Bellagio in Las Vegas


Ik, Kirsten, de Ferengi Quan, Tim in Quarks bar op de Star Trek Experience


Zelfs gokautomaten op het vliegveld in Vegas...

terug in Nederland

Hoera! Ik ben weer terug in Nederland, na een 2 vluchten van totaal 12 uur, en 2 uur in een gloeiend heet vliegtuig in de zon gestaan te hebben op het vliegveld Dulles op Washington DC.

Na het in 8 uur doorlezen van 200 normale en 13000 spammails kan ik weer een beetje ademen.Wel ligt er nog een beetje werk. In mijn vrije tijd in de komende dagen zet ik de laatste paar honderd foto's online. Ook komen er nog een stuk of 10 panorama foto's aan.